تشک!

دیشب که از فرودگاه برمیگشتم خونه راننده تاکسی جالبی به پُستم خورد. بحثمون گرم شده بود در مورد اوضاع تاکسی ها و گرون شدن بنزین و این چیزا که من واسش درده دل کردم، یه بار یکی از همین راننده تاکسی ها چطور سرم را کلاه گذاشته بود و مبلغ بیشتری ازم گرفته بود. خلاصه اینکه ما این را که گفتیم راننده تاکسی که تُرک  زبان بود شروع کرد به صحبت کردن در مورد نون حلال خوردن و اینکه چطور یارو همچین نونی را برده سر سفره زن و بچه اش و وجدان آدمها کجا رفته که یک دفعه از ناکجا آباد یه تُشک نو، تر و تازه، هنوز نایلونش  باز نشده بود سر و کلش وسط اتوبان پیدا شد. آقای راننده درستکار ما چنان چشماش برق زد که انگار توی اون آسمون بی ابر صاعقه ای مستقیم بهش نفوذ کرده و با ولعی که از حرفاش معلوم بود گفت: اِِاِاِاِاِاِِ….تشکه را نگاه، نوِ نوست!! اینجا وسط اتوبان چیکار میکنه زبون بسته! و درهمین حین بود که من دیدم کَم کَمَک داره از سرعت ماشین کم میشه و گوشه اتوبان بهمون نزدیک تَرَک!! و در همین حال هی رو میکرد به من و میگفت: دیدی تشکه چه نو بود. درست در وسط همین جمله بود که دیدیم یه وانتی جلوتر وایستاده و یکی داره برمیگرده به سمت تشک!! بنده خدا راننده که دید دستش از همه جا کوتاه شده یه نگاه زیرچشمی به من انداخت و احتمالا به خودش گفته «حالا که از اونجا رونده شدیم، از اینجا مونده نشیم» و شروع کرد به ادامه موعضه اش در مورد نون بازو خوردن و رزق و روزیه سالم!

پ ن: متاسفانه این روزها خیلی کم به اینجا سر میزنم ولی بلاگ دوستان را یُمن ارسالشون با میلم با گوشیم میخونم. امیدوارم از دل نروم اگرچه از دیده برفتم!!